De Zaanse Regenboog

Als voormalig vrijwilliger en inmiddels bestuurslid en voorzitter (hij/hem) van Stichting De Zaanse Regenboog zet ik mij sinds 2026 met volle overtuiging in voor de Zaanse lhbtiqa+-gemeenschap. Vanuit mijn achtergrond als teamleider bij Dynamo Amsterdam, binnen de sector jeugd- en jongerenwerk, breng ik jarenlange ervaring mee in het verbinden en versterken van mensen en gemeenschappen. Daarnaast heb ik een lange geschiedenis als queer activist.

Na mijn vervroegd pensioen heb ik de rol van (tijdelijk) voorzitter met veel toewijding op mij genomen. Tegelijkertijd vind ik het belangrijk dat er ruimte blijft voor nieuwe, diverse en jongere stemmen. Daarom staat er een vacature open voor mijn opvolging, zodat deze waardevolle rol in de toekomst door anderen kan worden voortgezet.

Binnen De Zaanse Regenboog ben ik nauw betrokken bij initiatieven zoals de jaarlijkse ZaanPride en als ‘Pride Brickmaster’ bij creatieve projecten, waaronder de LEGO Pride-expositie in het stadhuis van Zaanstad.

Ik sta volledig achter het recht van ieder mens om te zijn wie die is en te houden van wie die wil. Met mijn inzet draag ik graag bij aan een open, veilige en inclusieve samenleving waarin iedereen zich thuis voelt.

Ik ben Marcel van Kampenhout, van oktober 1959, geboren in Hilversum. Ik heb in Utrecht Duits gestudeerd en als bijvak Homostudies gedaan. Nu heet dat Genderstudies. Eerst heb ik 18 jaar in Hollandsche Rading gewoond, toen 20 jaar in Amsterdam en nu woon ik sinds 2019 in Zaandam. Toen ben ik ook met vervroegd pensioen gegaan.

Als leraar ben ik op alle middelbare en hogescholen altijd open geweest over mijn homoseksualiteit. Ik vond dat dat bij het opvoeden van leerlingen en studenten hoort. Eigenlijk heb ik daarvan ook nooit last gehad, eerder profijt: de leerlingen vonden me altijd eerlijk. Ook wisten ze dat ze me altijd alles hierover konden vragen.

Mentorschap, schoolreizen en toneelstukjes laten spelen heb ik het leukste gevonden. Een absoluut hoogtepunt: de opvoering door 6 vwo van de complete opera's Die Dreigroschenoper en Mahagonny, geheel in het Duits gezongen!

Nu doe ik vrijwilligerswerk: secretaris van De Zaanse Regenboog, voorzitter van de VvE en Nederlands aan vluchtelingen op het AZC geven.

Ik reis vaak met huizenruil. Dit jaar was ik in Londen en Cádiz. En ik fiets nog meer: eind april vanuit Leipzig een rondje Ertsgebergte, na ZaanPride van Innsbruck over de Stelvio- en St.Gotthardpas naar Bazel.

Harm Jan Egberts is mijn naam en ik ben in 1963 geboren in Amsterdam. Ik heb Economische Wetenschappen gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. Bij de Kamer van Koophandel voor de Zaanstreek (die bestond toen nog) was ik medewerker Handelsregister, heel even beleidsmedewerker en voor langere tijd de boekhouder. Het was ergens halverwege de jaren 90 toen ik besloot mij aan te sluiten bij een bureau van Interim-Managers. Zo kwam ik bij veel bedrijven terecht op de financiële administratie. Uiteindelijk kwam ik in vaste dienst bij Randstad Uitzendbureau als senior manager Financial Procedures.

In 2002 werd ik wethouder in de gemeente Zaanstad. Eerst van Sociale Zaken, later van Financiën. In 2010 besloot ik de lokale politiek vaarwel te zeggen. Maar in 2014 keerde ik weer heel even terug op het Zaanse politieke toneel.

Sinds 2 jaar woon ik weer in Amsterdam.

Ik ben single en heb één zoon.

Sinds 3 jaar ben ik penningmeester van de Stichting de Zaanse Regenboog en dat doe ik met veel plezier. Ik kan helaas niet bij elke bijeenkomst of festiviteit zijn maar als ik er ben en je hebt vragen: vraag het!

ZaanPride is geen feest waarin wij vieren dat we LHBTIQ+ zijn, maar een evenement waarin wij opkomen voor onze rechten als mens. Dat we mogen zijn wie we willen zijn. Ongeacht onze seksuele voorkeur, genderidentiteit, beperking of etnische, culturele of religieuze achtergrond.

Laat iedereen zichzelf zijn. Ik heb gelukkig geen negatieve reacties in mijn omgeving gehad over mijn seksuele geaardheid. Helaas kan niet iedereen dit zeggen, omdat LHBTIQ+ personen nog steeds niet (volledig) geaccepteerd worden in onze huidige samenleving. Er valt hierin nog een hoop te bereiken en daar wil ik voor strijden.

Op mijn werk zet ik mij in om het thema seksuele diversiteit en genderidentiteit bespreekbaar te maken en onder de aandacht te brengen. Ik vind het belangrijk dat iedereen op een eigen manier mee kan doen in de samenleving en dat deze toegankelijker is voor mensen met een beperking.

Met elkaar kunnen we een hoop bereiken. Als één van de ambassadeurs van de ZaanPride wil ik laten zien dat je er niet alleen voor staat. “We are so much bigger on the inside” is een quote die ik vaak voor ogen heb.

Je bent uniek en je bent het waard om er te zijn, in welke vorm dan ook.

Ik ben Armen Melkonian, geboren in Aleppo en woon nu in Zaandam. Ik ben uit Syrië gevlucht vanwege de oorlog en mijn homoseksualiteit.

We horen vaak over vluchtelingen, maar niet zo vaak over LGBTIQ+ vluchtelingen. Ik vind deze vertegenwoordiging heel erg belangrijk en daarom ben ik blij ambassadeur te zijn van ZaanPride.

De afgelopen zes jaar heb ik een nieuw leven opgebouwd in Nederland. Ik heb de taal geleerd aan de Vrije Universiteit Amsterdam en mijn staatsexamen 2 in één keer gehaald. Ik startte een hbo-opleiding aan de Hotelschool The Hague. Inmiddels ben ik afgestudeerd en werk ik voor de hogeschool als student recruiter.

Ik werkte als vrijwillig bij Vluchtelingenwerk voor het Project Bekend Maakt Bemind. Daarmee ging ik naar scholen en bedrijven om mijn verhaal te vertellen en mensen bewust te maken van het belang van vrijheid en vrede. Ik zing bovendien in homomannenkoor AMSGMC.

In Nederland kan ik mezelf zijn, maar soms is het toch nog een uitdaging. Niet iedereen begrijpt hoe hard de queer community moet vechten voor onze rechten. Voor sommige mensen zijn deze rechten niet vanzelfsprekend, en daarom worden queer mensen soms op straat nog lastiggevallen en uitgescholden. ZaanPride heeft hierin een belangrijke, educatieve rol.

Door onze kleuren te laten zien in een mooie parade geloof ik dat we Zaandam nog een stukje diverser en veiliger kunnen maken voor iedereen.

Mijn naam is Arnold Boekhoff en ik woon in Zaandam. Ik ben licht verstandelijk gehandicapt en openlijk homoseksueel. Ik zet mij graag in voor mijn LHBTI+ (QCANP) medemensen juist zeker voor mensen met een handicap. Een handicap is medisch toetsbaar. Wat ik belangrijk vind is dat iedereen mee kan blijven doen in onze samenleving.  Zowel in woord, beeld en in activiteiten.

Er kan nog veel verbeterd worden, met de toegankelijkheid en bereikbaarheid.  In de Zaanstreek zou ik graag de woningen willen veranderen omdat je dan langer in een goede woning kunt blijven wonen. Dit is ook voor heel Nederland belangrijk. Hiervoor heb je vele verschillende partijen nodig. Ook als je een (elektrische) rolstoel of rollator gebruikt, zit of een andere beperking hebt waarvoor woningaanpassingen nodig zijn.

Betere geluidswerende woningen bouwen dan hoeven de buren minder te klagen en veroorzaak je geen overlast. Mensen die op latere leeftijd veel minder kunnen horen, kunnen dan hun geluidsapparatuur harder zetten zonder overlast te veroorzaken. Of een instrument bespelen zonder geluidsoverlast te veroorzaken.

Ideale mooie wereld is dat we ons zelf kunnen en mogen zijn. Geen hokjesdenken van je bent òf man òf vrouw, maar X of Anders in je officiële documenten zetten.  Daarvoor moeten alle officiële documenten aangepast worden.

Intersekse personen hebben bijvoorbeeld een lichaam met zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken. Die zijn aan de buitenkant niet te zien.  Heel belangrijk om hiermee om te gaan en deze kennis delen.

De zichtbaarheid van je open houding van je homo zijn is dat je hand in hand kunt en mag lopen. In het openbaar zoenen en flirten hoort daar ook bij. Het zou mooi zijn als er hier meer rolmodellen voor komen. Mensen die hetero zijn en verliefd zijn doen dezelfde dingen als LHBTI+ (QCANP) mensen. Ja, daar horen ook alle andere letters bij.

Mensen met een verstandelijke of meervoudige handicap kunnen deze letters veel moeilijker uitspreken. Het vraagt ook elke keer om uitleg om het te onthouden.

Mijn grote wens is voor de toekomst een toegankelijk en bereikbaar Cultuurhuis in Zaanstad. Dat iedereen er gebruik van kan maken. Of je nu een handicap of geen beperking hebt. De deuren moeten breder en naar binnen toe draaien met een cirkelruimte van twee meter. Dat er een informatievoorziening is die voor iedereen begrijpelijk is met balies op gelijke zithoogte. Je kan ook balies maken met verschillende zithoogtes.

Mijn naam is Bas Hageman, ik ben hoofdredacteur van de Paarse Vrijdag Krant èn docent op het Zaanlands Lyceum. Daarnaast ben ik begeleider GSA (Gender & Sexuality Awareness) op het Zaanlands en contactpersoon voor alle GSA’s van Zaanstad.

De reden dat ik ambassadeur ben van de ZaanPride begon eigenlijk in 2010. Als leerling in de 5e klas organiseerde ik toen Paarse Vrijdag met schoolvriend Maarten. Hij was sinds die dag de eerste persoon op 1700 leerlingen die uit de kast was. In 2011 zijn we gestart met het voorlichting geven op onze toenmalige school en is de Paarse Vrijdag Krant (PVK) ontstaan.

Bij de voorlichtingen betrekken we tegenwoordig veel meer de GSA-leden van de school zelf. Zo krijg je een nòg krachtigere boodschap over seksualiteit en gender! De PVK (Paarse Vrijdag Krant) is sindsdien hard gegroeid naar ruim 450 scholen per jaar. Aan de Zaanse PVK schrijven de leerlingen elk jaar actief mee.

Nu ik docent aardrijkskunde ben op het Zaanlands en daar de GSA begeleid, kom ik veel in contact met de LHBTIQ+ jongeren van Zaanstad. De GSA is een groep leerlingen die Paarse Vrijdag organiseert en naar elke leerling binnen de school uitstraalt dat iedereen zichzelf mag zijn. Tegenwoordig hebben we zo’n GSA op elke middelbare school van Zaanstad. De leerlingen staan onderling in goed contact met elkaar en enkele keren per jaar doen we gezellige activiteiten, iets waar we heel trots op zijn!

Deze leerlingen zijn wat dat betreft de ideale rolmodellen voor andere LHBTIQ+ leerlingen en iedereen die soms even niet zichzelf kan of durft te zijn. De GSA-leerlingen van onze middelbare scholen zorgen ervoor, dat we elke dag een stapje dichter bij de ideale wereld komen: een school en omgeving waar iedereen zichzelf kan en durft te zijn.

Dat is elke dag mijn motivatie om met de leerlingen in gesprek te gaan. Om ze te begeleiden en te ondersteunen waar nodig, op weg naar een inclusief en veilig Zaanstad voor iedereen.

Ik ben Claudia, 46 lentes jong en moeder van twee regenbooggekleurde, inmiddels voor de wet volwassen, kinderen. Sinds mijn eigen coming-out op 29-jarige leeftijd ben ik zoekende geweest naar antwoorden op vragen die ik zelf nog niet eens kon omschrijven. Bovendien voelde ik mij tot vijf jaar terug nooit onderdeel van de regenboog community. Doordat mijn kinderen gewoon lekker zichzelf wilden zijn en daar bepaalde labels aan hingen, ben ik mij drie jaar geleden gaan verdiepen in de Zaanse Regenboog. Ik voelde mij eigenlijk direct welkom.

Samen met mijn compagnons ben ik één van de oprichters van Stichting ONTDEC. Wij maken ons hard voor de jongeren binnen de gemeente Zaanstad en Haarlemmermeer (en hopelijk in de toekomst in heel Nederland!).

Ik wil mijn ervaring uit zowel mijn werk als mijn persoonlijke leven inzetten als ambassadeur van ZaanPride. Als moeder weet ik dat de vragen die kinderen stellen over hun geaardheid en de ideeën die zij daarbij hebben soms voor nog meer vragen van ouders zorgen. Hoe ga ik hiermee om? Wat moet een ander wel niet denken? En zo zijn er nog veel meer vragen. Ik wil graag het gesprek aangaan met de ouders om hun een luisterend oor te bieden.

Dit doe ik buiten het organiseren van de jongerenfeesten om, want ook daar zet ik mij 1000% voor in. Heb je behoefte aan een gesprek als ouders onder elkaar, dan kun je mij bereiken via De Zaanse Regenboog.

Ik hoop voor ZaanPride 2023 een overtreffing van de editie van vorig jaar en dat iedereen zich meer dan welkom voelt.

Ik ben  Frank Hendriks, ambassadeur van De Zaanse Regenboog, gekozen tot Mr. Sportswear Netherlands 2025.

Mijn grote passies zijn kickboksen/ boksen en muziek.

Ik ben nu zo'n anderhalf actief als vrijwilliger bij de Zaanse Regenboog en organiseer o.a. de kickboksworkshop. Daarnaast help ik, waar ik kan, mee aan andere activiteiten van DZR waaronder ieder jaar de ZaanPride.

Ik ben een liefdevol persoon en vind het dus belangrijk dat terug te zien in onze samenleving. We leven er samen in, of je nou gay, straight, bi bent, een blanke of getinte huidskleur hebt, een Chinese, Marokkaanse, Surinaamse of wat voor afkomst dan ook hebt... Laten we dan ook liefdevol en met respect voor elkaar daarin leven. One love!

Ik zet me al voor veel dingen in, maar wil er vooral zijn voor jongeren/scholieren die worstelen met hun geaardheid en hun zelfacceptatie als ze daar moeite mee hebben. De daardoor vaak 'verborgen eenzaamheid' die dat met zich meebrengt is een groot onderwerp waar ik me voor wil inzetten. Ik heb dit zelf ook ervaren.

Zaanstad biedt een thuis aan bijna 160.000 kleurrijke mensen. Meer dan 180 nationaliteiten maken samen onze gemeenschap. Zaanstad wil voor iedereen een thuis zijn. Ongeacht je afkomst, religie, genderexpressie/identiteit of seksuele voorkeur.

Waar je wieg ook staat, wie je ook bent, wat je ook denkt of hoe je er ook uitziet: In Zaanstad word je gezien en is ieders stem even veel waard. Een gemeenschap die niet uitsluit maar insluit. Een gemeenschap waarin we verschillen vieren en waar we durven het verschil te maken.

Helaas voelt nog niet iedereen zich zo thuis in Zaanstad. Uit onderzoek bleek dat ruim de helft van de Zaanse LHBTIQ+ personen de afgelopen jaren te maken had met discriminatie of een vorm van verbaal of fysiek geweld. Dit zijn confronterende en pijnlijke feiten.

Dat zoveel mensen op werk, op school, op straat of zelfs thuis niet zichzelf durven of kunnen zijn, kunnen we niet naast ons neerleggen. We hebben hier duidelijk nog flinke stappen te zetten. Wij zien het als een opdracht aan ons allen om ervoor te zorgen dat iedereen in onze gemeente zich veilig voelt én openlijk zichzelf kan zijn.

Daarom zijn we van harte ambassadeur van ZaanPride en De Zaanse Regenboog, onder andere opgericht om de acceptatie van LHBTIQ+ personen te bevorderen. Wij willen ons graag inzetten voor dit doel en bijdragen aan het goede werk dat De Zaanse Regenboog doet.

Omdat iedereen gezien mag worden.

Omdat iedereen erbij hoort en omdat iedereen er mag zijn.

Jeroen van Paassen, eigenaar PLAY room, de kunsthotspot in het centrum van Zaandam. Ik ben graag ambassadeur van De Zaanse Regenboog. Alle kleuren van de regenboog zijn welkom in de galerie.

In verleden en heden heb ik verschillende kunstevents rondom mensenrechten georganiseerd, daar ga ik mee door. Bijvoorbeeld tijdens de 70ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens heb ik aan een wereldwijd videoproject gewerkt, waarin ook LHBTIQ+ rechten werden belicht, dat werd uitgezonden in galeries op 10 december 2017 in o.a. Hong Kong, Karachi, Jakarta, Skopje, Milaan, Vancouver, Rio de Janeiro en Zaandam.

Ik ben beschikbaar voor officiële publieke optredens ter promotie van De Zaanse Regenboog en het promoten van Regenboogactiviteiten.

Ik zit in de jury die de nominaties voor de in 2023 ingestelde Zaanse Regenboogprijs beoordeelt en de winnaar aanwijst.

Ik ben Lisanne en ben 24 jaar. Ik ben in China geboren, maar ben op 2-jarige leeftijd geadopteerd. Sindsdien ben ik een Zaankanter. Voordat ik betrokken raakte bij de Zaanse Regenboog heb ik op het Nova College in Beverwijk een GSA (Gender & Sexuality Alliance) opgericht. Sinds 2019 draai ik (letterlijk) als DJ Lissy mee bij De Zaanse Regenboog.

Ik vind het belangrijk om Zaanse queers en De Zaanse Regenboog een warm hart toe te dragen. Zo speel ik mee met het Regenboog Rad van Fortuin (een loting waarbij de opbrengst teruggestort wordt in deze mooie non-profitstichting). Mooi initiatief! Ik wil meer initiatieven oppakken en jongeren (pakweg tieners en twintigers) hierbij betrekken.

Wij zijn de nieuwe generatie en zo kan De Zaanse Regenboog in de toekomst ook bestaan.

In Nederland ben ik vrij om mezelf te zijn. In China niet. Toch is Zaanstad in mijn ogen niet inclusief en accepterend genoeg. Zo heb ik sinds Corona te maken met toenemend racisme ect. Omdat ik op meerdere fronten divers ben, wil ik tóch ambassadeur worden. Ik ben er en ik blijf, ik ben jong, heb een stem en een gezicht. Door een veilige groep en laagdrempelige activiteiten te organiseren, wil ik Zaanse queer jongeren stimuleren om zichzelf te zijn, zowel online als offline.

Tot slot: als mensen aan mij vragen of ik lesbisch, bi, pan of hetero ben, dan zeg ik dat ik mezelf ben en dat ik voor hen ook hoop dat zij zichzelf zijn. Daarnaast heb ik een hartenwens wat betreft mensen die anderen aanstaren op basis van hun uiterlijk: stop met staren en kijk wie erachter zit.

Hi! Mijn naam is Meredith en ik ben sinds 2023 als ambassadeur aan de Zaanse Regenboog verbonden. Mijn insteek zal liggen op inclusie en diversiteit. Meedoen in de diversiteit van de samenleving.

Ik ben opgegroeid met een dove broer en heb van dichtbij zijn dagelijkse gevecht meegemaakt hoe hij zich verstaanbaar kon maken, werk kon doen dat hij leuk vindt en vooral gehoord te worden. Vandaag de dag werk ik daarom als ambulant begeleider voor doven en slechthorenden. Ik behartig veel van hun belangen.

Wat weet jij van doven en slechthorenden? Hoe communiceer jij met hen? En wat als de communicatie misloopt? Ga jij luider praten als je een dove tegenover je hebt?

Ik wil mij richten op de horende gemeenschap zodat de wereld voor degene met een auditieve beperking hetzelfde wordt. In woord, geluid en gebaar.

Mijn naam is Rubia Duifhuizen Enser. Sinds 1980 woon ik in Zaandam, na eerder in Amsterdam en Rotterdam te hebben gewoond. Van jongs af aan heb ik meegekregen dat iedereen meetelt in de wereld, ongeacht afkomst of geaardheid. Het staat iedereen vrij om te leven in liefde!

Ik heb altijd vrienden, vriendinnen en collega’s gehad die anders gezind waren én heb talloze keren van dichtbij meegemaakt hoe zij thuis of op de werkvloer gediscrimineerd werden. Ik kan slecht tegen onrecht en gebruik mijn positie daarom altijd om met anderen over deze thema’s in gesprek te gaan.

In mijn jonge jaren werkte ik in een bejaardenhuis in Amsterdam met collega’s die me erg dierbaar waren, mens waren, en veel meemaakten. Dit raakte mij. Vanaf dat moment besloot ik mijn steentje bij te dragen, te helpen en te luisteren. En natuurlijk om begrip te vragen aan anderen, om ze te laten nadenken over het kwaad dat je kunt aanrichten met schelden en vernederen. Later, toen ik verder ging als kleuterleidster, heb ik dat doorgezet door ook met kinderen en jongeren in gesprek te gaan.

De reden dat ik voor het ambassadeurschap van de Zaanse Regenboog heb gekozen is, omdat ik hoop hierdoor de Transgenderdoelgroep nog beter te kunnen vertegenwoordigen. Sinds 28-02-2022 sta ik op de wachtlijst om in transitie te gaan. Terwijl ik hierop sta en ook daarna ga ik mijn best doen, om de Transgenderdoelgroep zo goed mogelijk te vertegenwoordigen. Ook zal ik natuurlijk De Zaanse Regenboog, zonder wie het niet mogelijk was om ambassadeur te worden, helpen waar ik kan. Of dit nu via activiteiten is of online via sociale media. Dit is waar ik voor sta.

Hoi hey en hallo! Mijn naam is Tiego! Op het moment van schrijven ben ik 17 jaar oud. Om meteen een beetje een beeld te schetsen van wie ik ben, heb ik het _ikke-ikke-ikke-lijstje_ gemaakt (jippie voor jullie!!!):

*Ikke 1:* Ik ben homo.

*Ikke 2:* Ik ben eigenwijs, open, verwelkomend en (hopelijk) gezellig.

*Ikke 3:* In mijn vrije tijd doe ik theater, speel ik ukelele, zing ik en schrijf ik. En dat laatste — schrijven— is waar mijn avontuur eigenlijk begon.

Vorig jaar schreef ik een column voor school, over mijn leven als homoseksuele jongere. Die column belandde uiteindelijk zelfs in de krant! Via een presentatieklus kwam ik in contact met De Zaanse Regenboog. Toen zij mij vroegen om ambassadeur te worden, was ik natuurlijk super vereerd!

Wat ik belangrijk vind, is dat er aandacht komt voor jongeren binnen de LHBTIQ+ gemeenschap. Onze identiteiten worden gelukkig steeds meer geaccepteerd, maar er zijn nog genoeg momenten waarop het schuurt: een wet die ineens onze rechten beperkt, of een “grapje” van een vriend dat toch niet helemaal goed valt. Het kan allemaal soms best eenzaam voelen.

Als ambassadeur hoop ik ervoor te zorgen dat jongeren zich gezien én gehoord voelen, zodat iedereen de ruimte krijgt om zijn eigen _ikke-ikke-ikke-lijst te vinden_, te omarmen maar vooral *te vieren!*